Sunday, 17 September 2017

Kavita

बळीराजाचे पसायदान

.      *आलाच हैस तर*

वाट बघून बघून
डोळं शिणलं

तरी बरं उशेरानं का हुईना आलास

आलाच हैस तर
दोन दिस ऱ्हावून जा बाबा
कळकळीची इनंती

इतकी वढ लावणं
तुला शोभतं आणि जमतं तरी कसं
डोळ्यांतलं पाणी आटंस्तोर

माझं घर भरून वाहुंदेत !
चार पैसं गाठीला पडुंदेत!
असं बिल्कुल म्हणणार नाही
हाय त्या धाब्याच्या सावलीत
समाधान हाय
आमाला नगं शिल्यापची माडी

फक्त जिवांत जीव असस्तोर
कच्च्या बच्चांच्या
हातातोंडाची गाठ पडूंदे

पोटभर नसंना का
जीव जगवायपुरता पाचोळा
गुराढोरांला मिळूंदे

आणि चिमण्या-पाखरास्नी
वरीसभर घोटघोटभर का असंना
तहाण भागवायला एखांदा ढू साठूंदे

इतकंच.
.           *रमेश कुरलीकर*

No comments:

Post a Comment