कवितेच्या गावी

रोज नवी वाट इथे रोज नवे घाट इथे
आहे गच्च भरलेले कवितेचे ताट इथे

नाना रंगात अवीट शब्द सूर मैफलीत
भावशुद्ध मनातले आज कैक थाट इथे

विसरूनी अहंकार मी माझेपण सर्वदा
मैत्रीचे बंध अतूट जोडलेले दाट इथे

विसाव्यास सावलीत क्षणभर तरी थांब
तहानेस गारगार अमृतमय माठ इथे

एकटा न तू कधीही कथा-व्यथा सार्वत्रिक
वाचताच नयनांचे ओलावती काठ इथे

सुख दु:ख विसराया जोड नवी नाती दोन
ओथंबल्या हृदयांची पडते रे गाठ इथे

ये खुशाल बिनधास्त लाजू नको,भिऊ नको
तुझ्याच दोन शब्दांची पाहतात वाट इथे