नामा जनी तुका

नामा जनी तुका

गोरा चोखा बंका

वृक्ष एक शाखा

नानाविध

कबीर दोह्यात

तुका अभंगात

मीरा भजनात

तेच सार

सोपे सोप्याहून 

बोलले वचन

समजले जन

होते तेव्हा

संतच पुरेसा

संत जाणण्याशी

आर्शी लावी जैशी

तैशी दृष्टी

केवडा मोगरा

सहज फुलता

गंध उगाळीता

'चंदनाशी